collapse_arrow_
VERSION POLONNAISE

Propos recueillis par Gosia BABICKA (basketteuse et... journaliste !)

LA REUSSITE DE LA CAPITAINE

Elle sait encourager, mais elle peut crier aussi. Son tempérament fort est sa grande valeur. Anissa PERRUSSEL est la capitaine de l'équipe NF2. Le bras droit de l'entraîneur m'a raconté son passé, présent et, un peu de l'avenir...


Quelle est son histoire ?
 
Qui pouvait dire que notre talentueuse shooteuse a joué, au début, à l'intérieur ? A Villeurbanne, à l'age de 6 ans, Anissa est tombée amoureuse du basket. "Mes parents ont voulu absolument m'inscrire à une activité sportive. J'ai eu le choix entre le basket et le tennis. Donc, bien sûr, dans mon cas, le sport collectif a gagné".

La joueuse a passé sans problème chaque sélection : Départementale, Régionale, Pôle Espoir, dans sa ville natale. Deux années là-bas l'ont confortée dans son choix et, le prochain but, c'était le centre de formation. A Bourges, elle a continué ses rêves pour devenir basketteuse professionnelle. Mais ce n'était pas facile car les entraîneurs l'ont déplacée sur le poste 2/3. Il a fallu qu'elle apprenne à dribbler, à tirer à 3 points et à défendre.

"Heureusement, on avait deux entraînements par jour, donc j'ai vite progressé. Grâce à cette école, j'ai amélioré mes capacités et j'ai remporté 3 fois le Championnat de France Cadettes et 2 fois en UNSS".

Anissa se souvient surtout de son triomphe en UNSS car elle pu participer aux Championnats du Monde en Pologne !

"C'était une merveilleuse expérience. On a joué contre de grandes équipes (Espagne, Turquie, Chine) et je me suis faite des amies, j'ai visité ce pays étranger et j'ai observé les différents basket."

Trouver sa Place

Trois ans à Bourges ont changé les objectifs de notre capitaine. Elle n'a pas eu la chance de signer un contrat professionnel mais la basketteuse voulait continuer quand même son aventure avec le ballon orange. Ça fait longtemps qu'Anissa cherchait sa propre place.

Tours, Albertville, La Tronche, partout, elle n'est pas restée plus que deux saisons. Finalement, la joueuse a décidé de s'approcher de sa famille et trouver un club de bon niveau dans la région. Et voilà, elle s'est posée à Roanne, il y a trois ans !

Ici, la basketteuse partage deux rôles très importants. Elle est la capitaine de l'équipe NF2 et la commerciale du club RCRBF. Sa première activité est surtout visible pendant les entraînements et les matches. "Je sais que c'est une tâche responsable, mais j'ai toujours aimé aider, encourager, motiver mes coéquipiers. Ça me vient naturellement. Il faut que je sois leader en dehors du terrain. Je cherche un équilibre en adoptant une attitude appropriée avec mes copines."

Le côté professionnel, elle le considère comme une deuxième passion. La joueuse s'occupe de la partie communication et le marketing. Elle recherche des partenaires et essaye de les fidéliser. Ce travail est plus difficile car le basket féminin est toujours peu connu. Par conséquent, avant de parler de sponsoring, il faut qu'elle décrive et présente le projet du club qui, grâce au sport, peut apporter plusieurs choses.

"L'année dernière, on a rempli la Halle Vacheresse en accueillant l'équipe nationale, cet été on va organiser un camp pour les enfants et en octobre, le tournoi entre les meilleures équipes de Ligue Féminine. Nous voulons que la Ville de Roanne, le Roannais Agglomération vivent de sport". Mais ce qui attire les partenaires, ce sont les résultats.

L'équipe qui participe aux PLAYOFFS, qui joue pour monter, doit montrer un bon niveau. "Certains sont venus pour le match contre Montbrison, pour la première fois. Ils ont été impressionnés du spectacle, de l'ambiance ! Le Club'Affaires, événement innovant, fonctionne parfaitement au niveau de la communication. C'est un réseau qui permet de travailler ENSEMBLE, d'échanger des idées et des services. Grâce à la présence des joueuses aux réunions, il est possible de discuter avec eux et de mieux se connaître. "Je sais, on a encore beaucoup de travail à faire, mais par rapport à l'année dernière, on a bien progressé."

Les racines africaines

Même si elle est née en France, elle est fière de ses racines. Sa maman lui a transmis des valeurs qui sont essentielles. "En Algérie, les gens sont très ouverts et généreux. Ils savent profiter de leur vie. Ici, en France, on a tout et on est toujours pas content. On se dépêche, on ne sait pas qu'est-ce que c'est le bonheur."

Comme demi-algérienne, Anissa bénéficie de deux cultures et deux modes de vie. Pour elle, c'est un grand avantage.

A quoi elle s'intéresse ? "Comme toutes les filles, j'adore faire du shopping et découvrir des nouveautés pour le maquillage. Chaque année aussi, je choisis une nouvelle direction pour mes vacances." Les voyages lui apportent une ouverture d'esprit par rapport à d'autres cultures, de façons de vie, des cuisines.

La valeur la plus importante dans sa vie ? "Sans hésitation, je peux dire que c'est la famille. Si tu vis des bons ou des mauvais moments dans ta vie, tu peux toujours compter sur elle. Pour moi, c'est indispensable d'avoir une relation proche avec ma famille."

En juin, sa famille va grandir car notre capitaine va se marier ! Anissa et son fiancé, William GRADIT, basketteur professionnel, partagent la même passion. La joueuse admet que, dans un couple sportif, ils se comprennent mieux. "On connaît bien ce mode de vie, les entraînements qu'on finit à 22 heures, les matches chaque weekend, et, souvent, les déplacements."

Ils aiment bien regarder le basket à la télévision, discuter et échanger leurs avis. La connaissance du sujet leur permet de se donner des conseils. Les amoureux, à cause de leurs racines, vont organiser un mariage oriental. La mariée va changer de robe... 5 fois ! "Habituellement, la femme doit se changer 7 fois, ce qui signifie que pendant 7 jours après le mariage, elle doit changer de robe à la venue de visiteurs. J'ai trouvé que c'est trop donc j'ai choisi que 5 robes, 2 traditionnelles comprises". Les invités vont goûter la cuisine algérienne et vont entendre de la musique d'Afrique du Nord. "C'est sûr que je suis stressée car c'est un jour très important pour moi, mon fiancé et nos familles. mais j'attends aussi notre voyage de noces avec impatience", sourit-elle.

Un jour après, le couple va partir aux Seychelles où ils vont pouvoir se relaxer et se reposer après une saison fatigante.

Quelle direction sportive et professionnelle va choisir notre capitaine ?

"Je ne sais pas encore, cela dépend de William et de sa future équipe. Moi, ce que je vais faire, c'est le suivre. Mais aussi, j'ai mon projet professionnel. J'aimerais bien créer ma propre entreprise et organiser des événements. Ça me plait et je me vois bien dans ce domaine." finit-elle.

QUESTIONNAIRE

Toujours  avant le match : Je fais la sieste

Jamais avant le match : Je change mes habitudes


Toujours après le match : Je fume LOL

Pendant l’entraînement : Je veux toujours gagner et je rigole avec mes coéquipières


Pendant le match : je regarde toujours le tableau d'affichage, même à + 20


Ce que j’aime le plus au basket : L'adrénaline avant les matches importants

Ma plus grande  qualité au basket : Je n'abandonne jamais


Si ce n’est pas le Basketball : Euh... le handball

collapse_arrow_
VERSION FRANCAISE

Version Polonnaise de l'interview...

Kapitan na piątkę


Wie jak zdopingować, ale wie też, kiedy należy podnieść głos. Jej dużym atutem jest silny charakter. Anissa Perrussel, kapitan pierwszej drużyny. Prawa ręka trenera opowiada mi o swojej przeszłości, teraźniejszości i zdradza plany na przyszłość.

 
Jak to sie zaczęło?

Kto by powiedział, że nasza utalentowana rzucajaca grała na pozycji centra? Anissa już jako sześcioletnia dziewczynka zakochała się w koszykówce. „Moim rodzicom bardzo zależało abym uprawiała jakiś sport. Miałam do wyboru tenis i koszykówkę. To oczywiste, że w moim przypadku, zwyciężył sport zespołowy”. Zawodniczka bez żadnego problemu przeszła najpierw selekcję departamentalna, potem regionalną, by trafić do Szkoły Nadziei w Lyonie, mieście z którego pochodzi. Dwuletnia edukacja upewniła ją, że dobrze wybrała. Następnym celem było Centrum Szkoleniowe.  Swoje marzenia o byciu profesjonalną koszykarką Anissa realizowała w Bourges. Nie było jednak łatwo, ponieważ tamtejsi trenerzy zdecydowali, że powinna grać jako niska skrzydłowa. To oznaczało naukę rzutu za trzy punkty, poprawe kozłowania i obrony. „Na szczęście trenowałyśmy dwa razy dziennie, więc szybko nadrobiłam braki. Dzięki tej szkole poprawiłam swoje umiejętności, a także świętowałam trzy razy Mistrzostwo Francji Kadetek i dwa razy zwyciężałam w zawodach miedzylicealnych”. Najbardziej zapadło jej w pamięci to drugie, gdyż dzięki tej wygranej uczestniczyla w Mistrzostwach Świata w Polsce. „To bylo wspaniałe przeżycie. Miałam okazję grać przeciw świetnym ekipom z Hiszpanii, Turcji, czy odległych Chin. Nawiązałam nowe przyjaźnie, zwiedziłam obcy kraj i obserwowałam inny rodzaj  koszykówki”.

Znaleźć swoje miejsce


Trzy lata spędzone w Bourges zmieniły plany naszego kapitana. Mimo, że nie udało jej się podpisać profesjonalnego kontraktu, nadal chciała kontynuować swoją przygodę z pomarańczową piłką.
Anissa dość długo nie mogła znaleźć swojego miejsca. Tours, Albertville, La Tronche, nigdzie nie została dłużej niż dwa sezony. W końcu postanowiła poszukać klubu w swoim rodzinnym regionie, by być bliżej rodziny. W taki sposób właśnie, trzy lata temu  Anissa pojawiła się w Roanne. Tutaj zawodniczka spełnia dwie ważne role.

 Jest kapitanem ekipy National 2 i menadżerem w klubie RCR Basket Feminin. Pierwsze zajęcie jest widoczne przede wszystkim podczas treningów i meczy. "Wiem, że jest to odpowiedzialne zadanie. Jednak zawsze lubiłam pomagać, dopingować i motywować moje koleżanki. Jest to dla mnie naturalne. Jestem jakby liderem poza  boiskiem. Staram się, aby każda miała odpowiednie nastawienie". Drugą pasją jest jej praca. Koszykarka zajmuje się komunikacją i marketingiem. Szuka sponsorów, którzy zechcą wesprzeć nasz klub. To zadanie jest dość trudne, ponieważ koszykówka kobiet jest wciąż mało popularna. W konsekwencji, zanim pojawi sie propozycja sponsoringu, Anissa musi przedstawić projekty klubu, który poprzez sport, chce dać coś od siebie. " W zeszłym roku wypełniliśmy Halle  Vachères podczas meczu drużyny narodowej. Latem, zorganizujemy obóz dla dzieci, a w październiku turniej dla najlepszych drużyn ekstraklasy. Chcemy aby miasto żyło sportem". Jednakże to, co przyciąga zainteresowanie kibiców, to dobre wyniki.  Ekipa, która uczestniczy w play offach, chce awansować do wyższej ligi, powinna prezentować dobry poziom. "Niektórzy przyszli po raz pierwszy na nasz mecz przeciw Montbrison. Nasze umiejętności i nastrój, który tworzą kibice, miło ich zaskoczyły". Spotkania klubowe, na których obecni są sponsorzy, to nowy event, który funkcjonuje perfekcyjnie na poziomie komunikacji. Jest to swego rodzaju sieć powiązań, pozwalająca wymieniać pomysły i usługi. Dodatkowym atutem jest obecność koszykarek, które można wtedy lepiej poznać. "Przed nami jeszcze dużo pracy, ale w porównaniu z poprzednim sezonem, bardzo się rozwinęliśmy jako klub".

Afrykańskie  korzenie

Mimo, że urodziła się we Francji, jest dumna ze swoich korzeni. Jej mama wpoiła jej fundamentalne wartości. " W Algerii ludzie są hojni i otwarci. Wiedzą jak korzystać z życia. We Francji mamy wszystko, ale nadal jesteśmy niezadowoleni. Ciągle gdzieś się spieszymy, nie wiemy, co to szczęście". Dla Anissy fakt, że jest pół-Algierką, to duży atut. Jest bogatsza o dwie kultury i dwa różne style życia.

Czym się interesuje? " Jak każda kobieta lubię modę, zakupy i nowinki dotyczące makijażu. Każdego roku także wybieram się na wakacje w nowym, nieznanym mi dotąd, kierunku". Podróże pozwalają jej poszerzyć horyzonty, poznać inne kultury i tradycje kulinarne.

Jaka wartość jest dla niej najważniejsza? " Bez wahania mogę powiedzieć, że jest to rodzina. Czy jest ci dobrze, czy jest ci źle, możesz zawsze na nią liczyć. Dla mnie, jest nieodzownym mieć bliskie relacje z moimi krewnymi". W czerwcu jej rodzina się powiększy, ponieważ nasz kapitan wyjdzie za mąż! Anissa i jej narzeczony, William Gradit, który jest profesjonalnym koszykarzem, dzielą te samą pasje. Zawodniczka przyznaje, że ze sportowcem żyje się łatwiej. " Wiemy dobrze jak wygląda ten styl życia. Treningi, które kończą się o godzinie 22, mecze w każdy weekend i częste wyjazdy". Bardzo lubią oglądać razem mecze, dyskutować i wymieniać opinie. Dzięki dużemu doświadczeniu chętnie dają sobie dobre rady.

Zakochani, z racji swoich korzeni, organizują ślub orientalny. Podczas wesela panna młoda zmieni suknie... pięć razy! "Zwyczajowo kobieta przebiera się aż siedem razy, co oznacza że przez siedem dni po ślubie będzie przyjmować gości. Na każdy dzień przeznaczona jest inna kreacja. Uznałam jednak, że to za dużo i wybrałam tylko pięć sukni, w tym dwie tradycjonalne". Weselnicy poznają kuchnię i muzykę wprost z Afryki Północnej. "Oczywiście bardzo się denerwuję, ponieważ jest to ważny dzień dla mnie, mojego narzeczonego i naszych rodzin. Jednak z niecierpliwością czekam na podróż poślubną" – uśmiecha się. Następnego dnia, po weselu, małżonkowie udadzą się na Seszele, by odpocząć i zrelaksować się po trudach sezonu.

Jaki kierunek sportowy i zawodowy wybierze nasz kapitan?

"Jeszcze nie wiem. Wszystko zależy od Williama i jego przyszłego zespołu. Ja na pewno podążę za nim. Przygotowuję także swój projekt profesjonalny. Chciałabym otworzyć firmę organizującą różnego rodzaju eventy. Wiem, że to da mi wiele satysfakcji".

KWESTIONARIUSZ

Zawsze przed meczem: Robię sobie drzemkę


Nigdy przed meczem: Nie zmieniam przyzwyczajeń


Zawsze po meczu: Palę


Podczas treningu: Zawsze chcę wygrać i żartuję z koleżankami


Podczas meczu: Spoglądam na tablicę wyników, nawet gdy wygrywamy 20pkt


To, co najbardziej lubię w koszykówce: Adrenalinę, przed ważnymi meczami


Moja najmocniejsza strona w koszykówce: Nigdy nie odpuszczam


Gdyby nie koszykowka : Piłka ręczna