Version polonaise
collapse_arrow_

Propos recueillis par Gosia BABICKA (basketteuse et... journaliste !)

Dans les yeux de Gaëlle Skrela :

« L’équipe pour l’avenir »

La fête du basket est venue à Roanne. On a accueilli quatre grandes équipes de Ligue Féminine, donc il ne fallait pas louper la chance de parler avec les meilleures ! Elle est rentrée d’un des plus grands événements sportifs il y a quelques jours. Capitaine du Champion de France, Lattes Montpellier et ailière de l’équipe nationale, Gaëlle Skrela, me raconte ses impressions sur le Championnat du Monde en Turquie.
 
Peux-tu me décrire du côté de l’organisation du Championnat du Monde s’il te plaît ?

En premier, nous avons joué trois matches de notre poule à Ankara. C’était dans une grande salle, à peu près comme la halle Vacheresse. Il y avait beaucoup de monde, spécialement durant la première rencontre, car on a joué contre les locales, la Turquie. Même si environ dix milles supporters ont été contre nous, nous avons vraiment eu du plaisir à jouer dans cette ambiance.
Si on parle de logement et de nourriture on ne peut pas se plaindre. Tout était au top. L’hôtel cinq étoiles, la restauration, à notre disposition, à n’importe quelle heure de la journée. Ils ont préparé la salle de soins avec jacuzzi, sauna et tout ce dont on avait besoin pour bien récupérer. Pareil à Istanbul,  quand nous avons joué les huitièmes de finale. En plus, pour éviter les bouchons, nous avions les motards devant le bus. Grâce à eux on avait la priorité.

Et comment ça s’est passé du côté sportif ?

Au niveau sportif c’est un peu particulier. Je trouve que le Championnat d’Europe est plus équilibré. Chacune peut battre chacune. Dans le Championnat du Monde il y a pas mal de différence entre les équipes. Par exemple, le match contre le Mozambique c’était assez facile. Nous avons eu un peu de difficulté avec le Brésil. Par contre, l’équipe des États-Unis était beaucoup au dessus de toutes les équipes participantes. 

Y’a-t-il une différence entre le basket européen, africain ou asiatique ?

Pas trop. C’est le même principe partout. Par contre le basket asiatique est basé sur le mouvement. Des fois, c’est inutile, mais elles sont en constante activité quand même. Leur force est le tir à trois points. Elles sont très adroites dans ce domaine. Puis, je peux indiquer le Canada, qui est aussi intéressant au niveau des intérieures. Elles jouent toutes face au panier et leur tactique est basée sur le backdoor.

Penses-tu justement que la Chine a créé la surprise en gagnant la sixième place ?

Oui. Nous en avons parlé avec les filles et nous étions impressionnées par leurs progrès, que cette nation a fait cette année. Chaque équipe à avoir joué contre elles a eu du mal à gagner.

Qu’est-ce qu’il vous a manqué pour jouer un podium ?

A mon avis, notre principale erreur a été d’avoir perdu le premier match contre la Turquie. Ensuite, si nous n’étions pas tombées sur les États-Unis en quart de finale, peut-être que la route vers un podium aurait été plus accessible.

Mais vous avez gagné contre les américaines en match amical.

Oui, c’est vrai. Bien qu’elles aient joué sans Brittney Griner (203cm) cette victoire nous a donné confiance. Mais ce n’est pas la même chose qu’en match officiel. Elles sont plus athlétiques, il n’est pas possible de les empêcher  de marquer. Si quelqu’un veut les battre il faut marquer plus qu’elles. Pour l’instant, je ne vois pas l’équipe qui peut vaincre les États-Unis. Elles dominent le basket féminin.

Griner, une de plus jeunes de l’équipe américaine est dèjà une joueuse principale. Quelle impression elle t’a donnée ?

Elle est le point fort de son équipe. Elle est grande, mobile, adroite à mi-distance, elle peut dunker. Elle gène en dessous du panier. Même si tu gagnes ton duel cette grande intérieure est toujours là en aide pour te bloquer ou te contrer.

Est-ce que vous méritez votre septième place ?

Nous sommes un peu déçues par rapport au résultat, car nous avions espéré mieux. Mais on a conscience qu’on est une équipe en construction. Il y avait beaucoup de joueuses qui n’avaient jamais fait de compétitions internationales. Nous avons joué cinq matches en neuf jours et c’est extrêmement dur. Nous avons encore du travail devant nous, mais je pense qu’il y avait aussi des choses positives. Le but est de se qualifier pour les Jeux Olympiques à Rio. Il fallait donc profiter de cette expérience en Turquie car même le meilleur entraînement ne remplacerait pas une compétition comme le Championnat du Monde. On n’a pas l’opportunité de jouer ensemble pendant la saison, donc c’est très enrichissant.

Quel a été votre meilleur match et quel a été le pire, si on considère un collectif ?

Le pire, c’était contre le Canada, pour se qualifier au meilleur des six. Elles ont vraiment joué un bon basket : elles ont défendu fort, elles ont joué vite. Les Canadiennes ont su imposer leur style de jeu. Il n’y a rien à dire.
Pour moi, on a joué un bon match contre la Serbie. C’était un match dans lequel on a trouvé les solutions assez facilement, à la fois en attaque et en défense. Nous voulions finir cette aventure avec un bon résultat et une note positive,  on a réussi ! C’était un match plaisant à jouer.

Quels souvenirs as-tu rapporté ?

Le fait d’avoir vu les meilleures joueuses du monde et d’avoir eu la chance de jouer contre elles. La participation au championnat  est déjà un grand souvenir car nous travaillons toute l’année pour pouvoir faire partie de l’équipe nationale.

Quels sont vos objectifs avec l’équipe de Montpellier ?

L’année dernière nous avons gagné la médaille d’or. C’est vrai qu’il ne reste que trois anciennes, donc il y a beaucoup de travail à faire. Pour l’instant, je peux dire que nous allons essayer de finir dans les quatre premières, pour pouvoir disputer les play-offs. Ensuite, j’aimerais bien qu’on conserve notre titre de championnes.

Quelles équipes sont une menace ?

Selon moi, Bourges et Villeneuve d’Ascq qui ont fait un bon recrutement. Ils ont signé des joueuses talentueuses et expérimentées.
 
 
As-tu un projet personnel ?

Oui. Il faut anticiper l’avenir. Pour cette raison, j’ai passé mon diplôme. Je suis kiné et je suis associée dans un cabinet à Lattes. Mais le basket me plaît beaucoup, donc j’aimerais bien continuer à jouer quelques années de plus.
 
C’est quoi ton objectif pour cette saison ?

Je souhaiterais que mon équipe joue au plus haut niveau possible, dans tous les championnats (de France, Coupe de France et Euroleague). Au niveau de l’équipe nationale, je vais essayer d’être sélectionnée pour jouer le Championnat d’Europe.
 
 
collapse_arrow_
Version française

Propos recueillis par Gosia BABICKA (basketteuse et... journaliste !)

Oczami Gaëlle Skrela
 
Droga do Rio

Nie lada święto dla koszykówki zawitało do Roanne! Cztery najlepsze drużyny, występujące w ekstraklasie kobiet, rozegrały turniej towarzyski pod naszym patronatem. W związku z tym nie można było przegapić okazji, by porozmawiać z liderkami! Niedawno wróciła z jednego z największych wydarzeń sportowych. Kapitan mistrza Francji- Lattes Montpellier i skrzydłowa reprezentacji trójkolorowych- Gaëlle Skrela opowiada mi o swoich wrażeniach z mistrzostw świata w Turcji.
 
Jak wyglądała strona organizacyjna mistrzostw ?

Przede wszystkim mecze naszej grupy rozgrywane były w Ankarze. Sala przypominała trochę tę tu, w Roanne (la halle Vacheresse przyp.red.). Na naszym pierwszym meczu była wypełniona po brzegi, gdyż grałyśmy przeciw gospodyniom.  Atmosfera, wytworzona przez około dziesięć tysięcy kibiców, była  naprawdę niesamowita.
Jeśli chodzi o zakwaterowanie i wyżywienie wszystko było na jak najwyższym poziomie. Pięciogwiazdkowy hotel, restauracja do naszej dyspozycji o każdej porze dnia. Ponadto pomieszczenia do odnowy biologicznej z sauną, jaccuzi itp. Podobnie było w Istambule, gdzie rozgrywałyśmy 1/8 finału. Tam dodatkowo każdy autobus z zawodniczkami eskortowany był przez motocyklistów. To znacznie ułatwiało poruszanie się w tym zatłoczonym mieście.

A co sądzisz o poziomie sportowym turnieju ?

Powiedziałbym, że poziom sportowy jest szczególny. Moim zdaniem to w mistrzostwach Europy bierze udział więcej drużyn o podobnych umiejętnościach. Tam każdy może zwyciężyć z każdym. W przeciwieństwie do mistrzostw świata, gdzie różnice są widoczne. Praktycznie bez problemów wygrałyśmy z Mozambikiem, nieznacznie większy opór sprawiły nam Brazylijki, natomiast ekipa ze Stanów Zjednoczonych przeważała wszystkie zespoły.

Czy zauważasz różnicę między koszykówką europejską, azjatycką czy tą z Afryki ?

Nie za wielką. Wszędzie przecież chodzi o to samo. Jednakże koszykówka azjatycka to przede wszystkim dużo, czasem niepotrzebnego, ruchu. Ich siłą i wielkim atutem jest dobra skuteczność z rzutów za trzy punkty. Ciekawą taktykę objęła też drużyna Kanady. Z łatwością zdobywają punkty z backdoorów, a zawodniczki podkoszowe grają zwykle przodem do kosza.

Czy dużym zaskoczeniem było szóste miejsce Chinek ?

Tak. Wszystkie byłyśmy zdziwione, że ta drużyna zrobiła tak duży progres w ostatnim czasie. Dla każdego były bardzo niewygodnym przeciwnikiem.
 
 
Czego Wam zabrakło do gry o podium ?

Moim zdaniem naszym najpoważniejszym błędem była porażka z Turcją. Może wtedy nie spotkałybyśmy Amerykanek w ćwierćfinale, a tym samym nasza droga do podium byłaby łatwiejsza do osiągnięcia.

Ale wygrałyście z Amerykankami spotkanie towarzyskie.

Tak, to prawda. Chociaż grały bez swojej najwyższej (203cm przyp. red.) zawodniczki-  Brittney Griner. To zwycięstwo dodało nam pewności siebie. Jednak mecz towarzyski różni się od oficjalnego. Amerykanki są mocne fizycznie, ciężko zatrzymać ich atak. Ktoś, kto chce z nimi wygrać, musi po prostu zdobyć więcej punktów niż one. W obecnym momencie nie widzę ekipy, która byłaby  w stanie to zrobić. Ta reprezentacja zdominowała kobiecą koszykówkę.

Griner, jedna z najmłodszych w drużynie zza oceanu, jest już jej podstawową zawodniczką. Jakie wrażenie odniosłaś grając przeciwko niej ?

Brittney jest silnym punktem swojego zespołu. Przy tak wysokim wzroście świetnie się rusza, ma dobry rzut z pół dystansu, a nawet potrafi zapakować! Jej obecność na boisku bardzo utrudnia zdobywanie punktów spod kosza. Jest zawsze w pomocy, by zablokować czyjś rzut.

Czy zasłużyłyście na siódme miejsce ?

Prawdę mówiąc jesteśmy nim trochę zawiedzione. Liczyłyśmy na więcej. Mamy świadomość, że nasz zespół jest w fazie konstrukcji. Wiele zawodniczek debiutowało w rozgrywkach międzynarodowych. Rozegrałyśmy pięć spotkań w dziewięć dni, co jest ekstremalnie ciężkie. Przed nami jeszcze dużo pracy, ale są też pozytywy. Naszym celem jest zakwalifikowanie się na olimpiadę w Rio de Janeiro. Dlatego uważam, że doświadczenie jakie zdobyłyśmy na mistrzostwach przyniesie tylko korzyści. Bo nawet najlepszy trening nie zastąpi oficjalnych występów, zwłaszcza że nie mamy możliwości trenować razem na co dzień.

Który mecz był najlepszym, a który najgorszym w wykonaniu reprezentacji ?

Najgorszy to ten przeciwko Kanadzie o zakwalifikowanie się do najlepszej szóstki turnieju. Nasze przeciwniczki dominowały w tym meczu pod każdym względem. Broniły agresywnie, atakowały szybko i skutecznie. Nie miałyśmy nic do powiedzenia.
Moim zdaniem naszym najlepszym meczem był ten ostatni przeciw Serbii, który dał nam siódme miejsce. Zarówno w ataku jak i w obronie z łatwością znajdywałyśmy rozwiązania. Postanowiłyśmy sobie, że zakończymy te mistrzostwa pozytywnym akcentem. Tak też się stało. Ten mecz grało się z przyjemnością.

Co najbardziej zapamiętasz z tych mistrzostw ?

Możliwość spotkania, a także zmierzenia się z najlepszymi koszykarkami świata. Już samo uczestnictwo z mistrzostwach świata jest ekscytujące. Przecież gramy i trenujemy cały rok, by wywalczyć sobie miejsce w reprezentacji naszego kraju.
 
 
Jakie są cele Twojej ekipy- Lattes Montpelier, na ten sezon ?

W zeszłym roku zdobyłyśmy złoty medal. Ze starego składu zostały tylko trzy zawodniczki więc czeka nas dużo kolektywnej pracy. Na pewno chcemy zakwalifikować się do pierwszej czwórki, by grać w play offach. Zapewne naszym następnym celem będzie zachowanie tytułu najlepszej ekipy w kraju.

Kto może Wam zagrozić ?

Myślę, że Bourges i Villeneuve d’Ascq. Obie drużyny się wzmocniły. Pozyskały doświadczone i utalentowane zawodniczki.

Jakie są Twoje plany na przyszłość ?

Starałam się połączyć sport z nauką, dlatego ukończyłam fizjoterapię. Jestem zrzeszona w związku fizjoterapeutów. Na razie jednak to koszykówka sprawia mi większą przyjemność, dlatego chciałabym grać jeszcze kilka lat.

Co jest Twoim indywidualnym celem na ten sezon ?

Chciałabym aby moja drużyna grała na jak najwyższym poziomie w lidze, pucharze Francji oraz Eurolidze. Jeśli chodzi o reprezentację zrobię co w mojej mocy aby być w kadrze na przyszłe mistrzostwa Europy.