collapse_arrow_
VERSION POLONNAISE

Propos recueillis par Gosia BABICKA (basketteuse et... journaliste !)

La tradition familiale

 
Elle vient d’une famille sportive. Le sport est dans ses gènes. Les grands-pères, les parents, tous jouaient au basket ou au rugby. Donc Nina ne pouvait que suivre leurs parcours (maman ex-basketteuse de niveau nationale, papa ex-joueur de rugby professionnel) et développer ses compétences.


Maintenant, Nina et son frère, joueur PRO B, suivent la tradition familiale. « J’étais autour du terrain depuis que j’étais toute petite, car ma mère jouait dans une équipe professionnelle ». Néanmoins, ce n’était pas le basket qui  l’intéressait le plus. A l’âge de 6 ans, elle avait déjà un contact avec un ballon, mais… de foot. « Dans mon village, juste à côté chez moi, on avait un terrain de foot. Donc j’ai adoré jouer et m’entraîner même si  j’étais la seule fille ». 

Ensuite, sa maman l’a obligée d’essayer le Basketball. Malheureusement, la petite fille n’aimait pas les premiers  entraînements. « Je prenais le ballon et je voulais jouer au foot, ça me faisait vraiment plaisir ». Maintenant, Nina remercie quand même sa maman pour lui avoir donné la passion pour le basket.


Après un début difficile, notre jeune fille tombait amoureuse du basket et commençait  de vrais entraînements avec l’équipe de Lyon. « Première année j’ai fait le trajet Beaujolais-Lyon. Ma mère voulait savoir si j’aimais vraiment ce sport. Moi, j’étais déjà sûre de mon choix ».

L’étape suivante, c’était le Pôle Espoir où Nina a passé deux ans. Cette aventure l’a motivée pour continuer au Centre de Formation. Elle avait plusieurs choix de Centres de Formation. Mais quand elle a été prise à Bourges, elle n’a pas réfléchi trop longtemps. « J’étais super contente, ils m’ont choisie parmi un grand groupe ». La basketteuse y a passé 3 années formidables. Première année, en jouant avec les cadettes, année suivante toujours avec les cadettes et l’équipe Espoirs et, troisième saison, en jouant avec les Espoirs et en s’entraînant avec les professionnelles.

Cette période lui a permis d'acquérir plein de titres. Avec ses équipes, Nina a gagné 2 fois la Coupe de France et le Championnat de France  en cadettes. En plus, une médaille d’or avec l’équipe de Ligue Féminine.


Direction les Etats Unis


Un premier voyage aux Etats Unis a eu lieu pendant l’été quand Nina apprenait au lycée. Elle a fait un camp à Boston. Cette merveilleuse expérience procurait du courage et de la curiosité. « Je suis restée deux semaines à Boston. Les matins, j’apprenais l’anglais et je m’entraînais le soir avec une équipe du lycée. Ça me faisait beaucoup plaisir ». Puis, la basketteuse prenait part au camp de Tony Parker, ici, en France. L’étoile de NBA et l’équipe nationale donnaient, pour quelques adolescents, une occasion de visiter San Antonio et supporter son équipe. « J’étais choisie pour meilleur comportement . On a vu deux matchs de NBA, on a rendu visite à Tony Parker et aussi on a visité la ville. C’était un magnifique prix pour nous ». La jeune fille a profité de son séjour et est allée voir l’université de Delaware.

Après ce voyage, elle a annoncé à ses parents qu'elle voulait continuer de jouer et d’étudier. C’était une année pleine d’expériences mais très dure. Nina n’a pas joué une seule minute, l’entraîneur était exigeant, il y avait des entraînements à 6 heures du matin  et trop de musculation. « D’une part, on avait de superbes conditions, tout était facile à aménager. On avait une immense installation avec 3 gymnases et toujours le kiné pendant l’entraînement. D’autre part, j’étais déçue par ma position dans l’équipe et ma famille m’a manqué ».

Malgré tout, la fille ne regrette pas l’aventure américaine. Elle a amélioré  son anglais, s’est renforcée mentalement par rapport au basket et a rencontré un monde totalement différent de la France. Mais cette expérience a changé ses priorités aussi. Elle sait que le plus important est sa famille. Le Basketball lui procure du plaisir ; néanmoins Nina n’hésite pas à découvrir d’autres choses.

A Roanne la basketteuse a trouvé sa place. Elle est une des plus importantes joueuses de l'équipe et  fait ses études à côté. « Je fais un BTS commercial et ça m’intéresse bien. J’adore les enfants et c'est pour ça que j’entraîne des petites. Je donne les cours d’anglais aux jeunes parce que j’aime bien les occuper, j’aime bien le contact avec d’autres ».

 
 
 
Quelle est son idole ?

« Mon idole est Tony Parker. L’étoile de NBA est un extraordinaire basketteur et une très gentille personne ». Même si sa vie quotidienne est à San Antonio, il rappelle toujours  qu’il est français. Il prépare les camps pour les enfants, organise ses séjours aux Etats-Unis et représente la France dans le championnat.


Quels sont ses futurs plans ?

 « Je n’ai pas précisé mon avenir encore. Je vais continuer mes études dans l’universitaire et je vais réfléchir en même temps. Une chose est certaine : Le basket est mon destin, pas le football »- elle finit avec un sourire.

 
 
L’OCCASION UNIQUE!


Nina est en train de chercher une entreprise pour un parcours en alternance dans le cadre d’une licence professionnelle technico-commerciale pour l’année 2014/2015.

Comme vous pouvez le constater, c'est une fille très ouverte et intelligente. Elle s’intéresse à beaucoup de choses.

QUESTIONNAIRE

Toujours  avant le match : écouter de la musique

Jamais avant le match : changer les routines d’échauffement (on ne change pas les habitudes!)

Toujours après le match : boire un rosé ou une bière, on m’a toujours dit que c’était bon pour la récupération

Pendant l’entraînement : toujours l’envie de gagner même lors des petits concours de shoot d’échauffement 

Pendant le match : ne jamais rien lâcher et se faire plaisir

Ce que j’aime le plus au basket : l’esprit d’équipe et rigoler avec les filles !

Ma plus forte qualité au basket : la "dureté" et ma combativité 

Si ce n'est pas le  basket-ball : se serait le rugby

collapse_arrow_
VERSION FRANCAISE

Version polonaise de l'interview...

Tradycja rodzinna

 
Pochodzi z rodziny sportowców więc sport ma w genach. Dziadkowie i rodzice, wszyscy uprawiali koszykówkę, bądź rugby. Zatem nie mogło być inaczej, jak „pójść śladami” krewnych i rozwijać swoje umiejętności.

Mama-  była zawodowa koszykarka tato- ex zawodnik rugby. Teraz Nina i jej brat, który występuje w profesjonalnej lidze (PRO B), kontynuują rodzinne tradycje. „Pamiętam, że odkąd byłam małą dziewczynką, spędzałam dużo czasu na sali mamą, która grała na wysokim poziomie”. Jednak to nie koszykówka interesowała ją najbardziej. Już w wieku sześciu lat miała kontakt z piłką, ale… do nogi. „ W mojej miejscowości, zaraz obok domu, było boisko do piłki nożnej, dlatego też uwielbiałam grać i trenować, mimo że byłam jedyną dziewczynką”. Do koszykówki próbowała namówić ją mama. Pierwsze treningi „nie podbiły serca”  Niny: „ Brałam piłkę i próbowałam ją kopać, imitując grę w nogę. Teraz jestem wdzięczna mojej mamie za to, że zaszczepiła mi pasję do basketu”.

Po trudnym początku młoda koszykarka z wielkim zapałem rozpoczęła prawdziwe treningi z drużyną z Lyonu. „Przez pierwszy rok dojeżdżałam z Beaujolais, ponieważ rodzice chcieli się przekonać czy ten sport naprawdę mnie interesuje. Ja jednak byłam już pewna swojego wyboru”.

 Następny etap w jej życiu to gimnazjum sportowe w Lyonie, gdzie spędziła dwa lata. Ta przygoda zmotywowała ją do kontynuowania edukacji w Szkole Mistrzostwa Sportowego. Nina miała kilka opcji do wyboru, ale kiedy jej aplikacja została zaakceptowana przez Bourges Basket nie zastanawiała się zbyt długo. „Byłam bardzo szczęśliwa, tym bardziej że zostałam wybrana z dużej grupy chętnych do tak znanego klubu ”. Koszykarka spędziła w tej szkole trzy, jak sama mówi, bardzo udane lata.  W pierwszym sezonie występowała w drużynie kadetek, w następnym zarówno w kadetkach jak i w drużynie „nadziei”, a w ostatnim grała w ekipie „nadziei” oraz trenowała z „ekstraklasą”. Razem ze swoimi drużynami wywalczyła wiele tytułów, jak dwukrotne mistrzostwo Pucharu Francji czy Mistrzostwo Francji (kadetki). Dodatkowo miała zaszczyt stanąć na najwyższym podium wraz z pierwszą drużyną.

Kierunek Stany Zjednoczone

Pierwszą swoją podróż do USA Nina odbyła jeszcze w liceum. W tym czasie wzięła udział w letnim obozie językowo-koszykarskim. To niesamowite doświadczenie dodało jej odwagi i ciekawości… „Spędziłamdwa tygodnie w Bostonie. Rano chodziłam na kurs angielskiego, popołudniami trenowałam w liceum z tamtejszą drużyną”.

W następnym roku koszykarka wzięła udział w campie organizowanym we Francji przez Tonyego Parkera. Gwiazda NBA i reprezentacji trójkolorowych, w ramach nagrody za ponadprzeciętne umiejętności lub zaangażowanie, zaoferowała wybranym nastolatkom kilkudniowy wyjazd do San Antonio. „Tony docenił moje zaangażowanie w treningi. W USA mieliśmy okazje dwukrotnie dopingować jego drużynę, a także zwiedzić miasto. Koszykarz zaprosił nas również do swojego domu. To było bardzo ekscytujące”. Nina postanowiła wykorzystać okazję by „zobaczyć na własne oczy” uniwersytet Delaware, na którym planowała studiować. Ta wizyta utwierdziła ją w przekonaniu, że to właśnie tam chce kontynuować naukę i grę w koszykówkę.

 
Pierwszy, a zarazem jedyny, rok w USA był pełen wspaniałych doświadczeń, ale też ciężkich momentów. Dziewczyna nigdy nie występowała w meczach, trener był bardzo wymagający, a oprócz ciężkich zajęć siłowych zdarzały się te typowo koszykarskie o 6 rano. „ Z jednej strony miałyśmy świetne warunki, bardzo zadowalającą organizację oraz trzy olbrzymie sale treningowe. W każdych zajęciach uczestniczył fizjoterapeuta. Z drugiej strony tęskniłam za rodziną i byłam zawiedziona moją pozycją w drużynie”. Mimo wszystko koszykarka nie żałuje „amerykańskiej przygody”. Dzięki niej zrobiła znaczny postęp językowy, poznała zupełnie inną kulturę, a także, jako sportowiec, wzmocniła swoją psychikę. Ale to doświadczenie zmieniło także jej życiowe priorytety. Teraz wie, że to rodzina jest najważniejsza. Koszykówka nadal sprawia jej przyjemność, jednakże ma także wiele innych zainteresowań.

W Roanne Nina znalazła swoje miejsce. Jest jedną z podstawowych zawodniczek w swojej drużynie, a dodatkowo studiuje. „Uczę się na kierunku Techniki Handlowe. Ponadto uwielbiam dzieci i dlatego prowadzę treningi koszykówki czy daje lekcje angielskiego dla najmłodszych. Jestem bardzo towarzyską osobą i lubię kontakt z ludźmi”.

Kto jest jej idolem?

Moim idolem jest Tony Parker. Gwiazda NBA jest świetnym koszykarzem i bardzo miłą osobą”. Mimo, że jego codzienność to życie w San Antonio, zawsze pamięta, że jest Francuzem. Przygotowuje campy dla dzieci, organizuje ich pobyt w Stanach Zjednoczonych i reprezentuje Francję w mistrzostwach.

Jakie są jej plany na przyszłość?

Nie mam jeszcze sprecyzowanych planów. Chcę kontynuować naukę i podczas tego okresu będę się zastanawiała. Jedna rzecz jest pewna:  moim przeznaczeniem jest koszykówka, nie piłka nożna” – kończy z uśmiechem.

KWESTIONARIUSZ

Zawsze przed meczem : słucham muzyki


Nigdy przed meczem : nie zmieniam rozgrzewki (nie zmienia się zwyczajów!)


Zawsze po meczu : piję różowe wino lub piwo, słyszałam, że jest to dobry sposób na rekuperację


Podczas treningu : zawszęchcę wygrywać, choćby były to konkursy na rozgrzewkę


Podczas meczu : nigdy nie odpuszczam, staram się czerpać jak najwięcej przyjemności


To, co najbardziej lubię w koszykówce : ducha drużyny i żartować z koleżankami


Moja najsilniejsza strona w koszykówce : twardość, waleczność

Jeśli nie koszykówka to : rugby